Biologia i występowanie Gatunek kosmopolityczny, pospolity. W Europie występują zarówno populacje dzikie jak i synantropijne. Larwy przechodzą rozwój w różnego rodzaju rozkładającej się materii organicznej np. gnijących warzywach i owocach, ekskrementach, nawozie, padlinie kręgowców, owadów i mięczaków. Podawane były także z gniazd ptaków, ssaków, trzmieli i osowatych. Silnym atraktantem dla dorosłych osobników jest zapach moczu, stąd częste są w toaletach, stajniach i chlewach.

W temperaturze 27 °C jaja klują się po 24–36 godzinach, larwy żerują przez 8–10 dni, stadium poczwarki trwa 9–10 dni, a zapłodniona samica może składać jaja kolejnego pokolenia już po 4–5 dniach. Dorosłe samce zajmują terytoria o wymiarach około 50 × 50 × 25 cm (wysokość ostatnia), których bronią wykonując charakterystyczne dla tego gatunku loty patrolowe. Odbywają się one również w pokojach mieszkań wokół lamp sufitowych.

Znaczenie medyczne Gatunek ten jest najczęstszą spośród zgniłówkowatych przyczyną muszyc. Bywa wykorzystywany w entomologii sądowej do ustalania