W 1903 otworzył własny zakład wodoleczniczy pod adresem ul. Kopernika 11. Od 1919 do 1930 roku był naczelnikiem wydziału statystycznego w Ministerstwie Zdrowia Publicznego. Grób rodzinny Adama Ciąglińskiego|thumb 30 stycznia 1892 ożenił się z Heleną Deike (1871–1956), córką Emilii Marii Hinc i Karola Deike (1845–1906), dyrektora Banku Handlowego w Warszawie i członka komisji rewizyjnej Towarzystwa Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej. Mieli dwoje dzieci – Marię Halinę (1892–1973), zamężną za lekarzem Antonim Stefanowskim, i Romana, zmarłego w 1916 roku.
Zmarł 8 października 1933, został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (pod murem V-64/65).
Wybrane prace K učeniû o plêsnevych mikozah: èksperimental′no-patologičeskoe izslědovanie (К учению о плесневых микозах: Эксперим.-патол. исслед). Varšava, 1889 Przypadek ogólnej rozedmy podskórnej przy złamaniu żebra. Gazeta Lekarska 2 (11), 594, 1891 Adam Ciągliński, Otton Hewelke. W kwestyi tzw. czarnego języka. Kronika Lekarska, 1892 Ciągliński, Hewelke. Ueber die sogenannte schwarze Zunge. Zeitschrift für klinische Medizin 22, 1893.
O współzależności zjawisk i oznaczeniu jej współczynnika. Warszawa, 1917 Zasady statystyki szpitalnej. Miesięcznik Statystyczny, 1920 Statystyka lekarska.