Dunikowski wstąpił do Legii Cudzoziemskiej, a następnie powrócił do Polski, natomiast Lipska pozostała we Francji, mieszkała w Lyonie. Po powrocie do Paryża pracowała w zespole kostiumografa i scenografa Léona BakstaEwa Ziembińska, Sara Lipska. Artystka i kobieta wyjątkowa w: Sara Lipska. W cieniu mistrza, kat wystawy, Warszawa 2012, s. 34. Na początku lat 20. XX wieku nawiązała współpracę z Jakiem Rouché, który był dyrektorem Opéry Garnier. Zaprojektowała scenografię do przedstawienia Arthura Honeggera Pieśń nad pieśniami, sukces opery przełożył się na jej popularność i kolejne zamówienia. W tym okresie Sara Lipska rozpoczęła projektowanie odzieży kobiecej i tkanin, której orientalny styl stał się cechą rozpoznawalną i przyczynił do nowej mody na tego typu stroje. Pod koniec lat 20. Sara Lipska otworzyła przy rue Belloni 4 w dzielnicy Montparnasse pierwsze atelier, w którym prezentowała swoje oryginalne projektyEwa Ziembińska, Sara Lipska. Artystka i kobieta wyjątkowa w: Sara Lipska. W cieniu mistrza, kat wystawy, Warszawa 2012, s. 34, kalendarium s. 92..