Teoria kompleksów bezpieczeństwa, pełni trzy funkcje: eksplanacyjną – odkrywczą, odpowiadającą na pytanie: „dlaczego kompleksy są w stanie wpływać na zachowania i reakcje innych poszczególnych państw?” normatywną – nadzorującą zgodność z teorią oraz wyodrębnianie zewnętrznej ingerencji w funkcjonowanie kompleksu. predyktywną – przewidującą prawdopodobne przekształcenia danego kompleksu oraz określają przekrój dostępnych możliwości: od statusu quo, przez zmiany struktury nie prowadzące do zmiany granic kompleksu, aż do rozpadu kompleksu, gdzie jego wewnętrzna dynamika zostaje podporządkowana działaniom jednego lub więcej zewnętrznych mocarstw.
Koncepcja sekurytyzacji Polega na upublicznieniu danego problemu jako zagrażającego przetrwaniu, a zatem nienegocjowalnemu i uzasadniającego zastosowanie środków nadzwyczajnych w celu jego rozwiązania. Przedstawia kwestię obrony różnych obiektów poprzez zastosowanie środków wykraczających poza rutynowe, specyficzne dla danej sfery działalności. Wykrycie nowego zagrożenia nie oznacza automatycznego podjęcia działań zaradczych. Według koncepcji sekurytyzacji, następnym logicznych krokiem jest wyznaczenie obiektu odniesienia oraz kompetentnego przywódcy, który wskaże egzystencjalne zagrożenia dla danego obiektu.