Tradycyjnie u El Greco, twarz Madonny zakryta prawie niewidzialnym woalem, jest trójkątna, delikatna, mniejsza nawet niż jej dłoń. Jej wzrok skierowany jest ku ziemi, ku osobom oddającym się pod jej ochronę. Cztery postacie u dołu patrzą na nią a każda poprzez odmienne gesty wyraża swoje uczucia. Ich wzrok jest pełen nadziei i wiary.

Po latach badań nad obrazem ustalono, że El Greco umieścił portret znamienitych mieszkańców Toleda a wśród nich m.in. swojego syna Manuela (po prawej stronie) oraz przyjaciela doktora Gregorio Angulo. Czterej mężczyźni mają na sobie kryzy, które stały się modne na początku XVI wieku. Po śmierci artysty, na żądanie zleceniodawców zamalowano je i zmienione na w łachmany żebraków, o czym wspomina hiszpański malarz i krytyk Antonio Palomino w swoim traktacie pt. Antonio Palomino’s El Greco. Dopiero w XX wieku, po konserwacji, odkryto na nowo modne dodatki. Oddanie mieszkańców Toleda pod opiekę Madonny miało swój symboliczny wydźwięk.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Obrazy El Greca Kategoria:Matka Boska na obrazach Kategoria:Obrazy w Hospital de la Caridad de Illescas