Testy twórczego myślenia Torrance’a przeprowadzano w późnych latach 50., a baza osobistych i publicznych osiągnięć pobrana została 50 lat później i użyta jako kryterium analiz. Te wykazały, że punkty TTCT były umiarkowanie skorelowane z personalnym, ale nie z publicznym, osiągnięciem. Jednakże interakcja inteligencji i kreatywności była istotnie związana z publicznym osiągnięciem, ale nie z osobistym. Mężczyźni stali znacznie wyżej w publicznych osiągnięciach niż kobiety. Nie stwierdzono jednak znaczącej różnicy płci w osobistych osiągnięciach.
Wiarygodność testu Torrance’a Zarówno Torrance (Treffinger, 1985), jak i Cropley (2000) sugerują, iż, biorąc pod uwagę wielowymiarowość pojęcia jakim jest kreatywności, oceny powinny być oparte na kilku testach, a nie polegać na pojedynczym wyniku. Minimalnie dwa pomiary do oceny kreatywności dziecka zostały polecone również przez Johnsona i Fishkina (1999). W pracy badawczej recenzującej test Torrance’a, Kim (2006), popiera teorie o stosowaniu dwóch pomiarów w badaniu kreatywności. Sugeruje ona wykorzystanie testu Torrance’a w parze z innym wskaźnikiem. Należy pamiętać również, że TTCT może dostarczyć wiarygodnej wiedzy o kreatywności, tylko jeśli jest oceniany przez wykwalifikowanego profesjonalistę (Treffinger, 1985 i Swartz, 1988).