Warunki uprawy Winnice rozpościerają się 42-kilometrowym pasem na południowym wschodzie kraju, na lewym brzegu Mozeli, od Wasserbillig na północy do Schengen na południu. Szerokość pasa upraw na nadrzecznych zboczach nie przekracza pół kilometra. Prawo luksemburskie pozwala na uprawę winorośli tylko w tym pasie. Wina tu produkowane mają własną apelację, jedyną w kraju: Appellation Moselle Luxembourgoise Contrôlée. Po drugiej stronie rzeki znajdują się winnice niemieckie. Powierzchnia upraw sięga ha.
Na północy zbocza są strome i dominuje podłoże wapienne. Skały w południowej części regionu były bardziej podatne na erozję, co złagodziło rzeźbę terenu. Tamtejsze gleby są przeważnie marglowe i gliniaste.
Klimat, z wyrównanymi temperaturami, sprzyja produkcji win jakościowych. Dość wysokie jak na region winiarski są opady, średnio 725 mm rocznie.
Szczepy winorośli Jedna trzecia winnic jest obsadzona odmianą müller-thurgau, znaną też jako rivaner. Dziesięcioprocentowy próg przekraczają jeszcze auxerrois, riesling, pinot gris, uprawiany od czasów rzymskich elbling i pinot blanc.