zachował się jedynie ceglany szkielet budowli, niszczejący przez następne wieki. Ocalałe drogocenne elementy wyposażenia zostały rozkradzione, a okoliczni chłopi sukcesywnie kradli cegły z ruiny, wierząc w magiczną moc uzyskanego z nich proszku. Ostatecznie w 1924 roku zdewastowana budowla runęła. Zawalenie się pagody upamiętnił w swoim eseju Lùn Léifēng tǎ de dǎodiào (论雷峰塔的倒掉) słynny pisarz Lu Xun, interpretując je jako upadek społeczeństwa feudalnego.
W 1999 roku władze Hangzhou powołały komisję, której zadaniem było przygotowanie planu odbudowy pagody. Rok później rozpoczęto prace budowlane, zakończone w październiku 2002 roku. Do konstrukcji szkieletu nowej pagody zużyto 1400 ton stali i 200 ton miedzi. Budowla ma wysokość 71 metrów.
Podczas odbudowy pagody odkryto w marcu 2001 roku pod jej fundamentami buddyjskie mauzoleum z licznymi skarbami.
Przypisy
Kategoria:Zhejiang Leifeng Kategoria:Religia w Hangzhou