Straż Mogił Polskich Bohaterów istniała do zakończenia masowych wysiedleń Polaków ze Lwowa, a formalnie do czasu wyjazdu z miasta ostatniego przewodniczącego stowarzyszenia – Wandy Mazanowskiej, jednak "strażnicy" wychowani w polskim Lwowie i pozostali w nim po wojnie działali w tym charakterze do swojej śmierci, a po nich obowiązki przejęli następni, którzy obecnie tworzą zorganizowaną grupę działającą dla ochrony polskiej spuścizny.
Ostatnim sekretarzem stowarzyszenia Straży Mogił Polskich Bohaterów była Maria Tereszczakówna, zasłużona w ratowaniu szczątków polskich bohaterów w trakcie profanacji i zrównywania z ziemią Cmentarza Obrońców Lwowa w latach 70. XX wieku.
Przypisy
Bibliografia Anna Fastnacht-Stupnicka: Zostali we Lwowie, wydawnictwo: Sator Media , Wrocław 2010.
Kategoria:Stowarzyszenia w II Rzeczypospolitej Kategoria:Obrona Lwowa w latach 1918–1920 Kategoria:Konserwacja i ochrona zabytków w Polsce