thumb|240px|System Gokishichidō ukazujący dawne okręgi i prowincje: Kinai Tōkaidō Tōsandō Hokurikudō San’indō San’yōdō Nankaidō Saikaidō – w feudalnej Japonii centralny region administracyjny, obejmujący teren pięciu prowincji wokół cesarskich stolic Nara i Heian-kyō. Utworzony w 645 roku w ramach reformy Taika, obejmował początkowo prowincje Yamato, Yamashiro, Kawachi i SettsuL. Frédéric, Japan Encyclopedia, s. 521.. W późniejszym okresie z prowincji Kawachi wydzielono nową prowincję Izumi i odtąd region był zwany także . Jako centrum życia politycznego i kulturalnego kraju, Kinai cieszyło się przywilejami podatkowymiP. Balcerowicz i in., Starożytność, cz. 2, oprac. J. Kieniewicz, s. 265..
Historia W dobie reform ery Taika w VI wieku na obszarze Kinai najsprawniej w Japonii został wprowadzony system handen-sei, polegający na kontrolowaniu przez cesarza dochodów z ziemi publicznej. W następnym okresie dziejów Japonii, Nara, na terenie Kinai pojawiły się pierwsze oznaki niedoskonałości handen-sei. Wzrost demograficzny spowodował kurczenie się obszarów uprawnych. Ludność obciążona podatkami i obowiązkiem pracy przymusowej opuszczała ziemię. Unikała poborów do wojska poprzez ucieczki do klasztorów i zaciąganie się na służbę do arystokracji.