Powróciła do szybownictwa w 1956.
1 listopada 1957 została dyrektorem Wyczynowej Szkoły Szybowcowej Aeroklubu PRL w Strzyżewicach koło Leszna, od 1 stycznia 1959 działającej pod nazwą Centrum Szybowcowe Aeroklubu PRL.
Międzynarodowa Federacja Lotnicza (FAI) przyznała w roku 1959 Irenie Zabiełło honorowy Dyplom Paula Tissandiera za wyjątkowy wkład i osiągnięcia w lotnictwie sportowym.
W 1966 wyjechała z mężem do Szwajcarii, gdzie pracowała jako instruktor symulatorów lotu w firmie Swissair. Pochowana na cmentarzu parafialnym w Warszawie-Wilanowie.
Bibliografia Słownik biograficzny Leszna, wyd. Leszczyńskie Towarzystwo Kulturalne 2004 (biogram autorstwa Jerzego Ryszarda Koniecznego) Kobiety na skrzydłach, wyd. MON, Warszawa 1957 (tam nota biograficzna i relacja I. Zabiełło)
Kategoria:Polscy szybownicy Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Zmarli w 2002 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie