Szczególnie wyraźnie widać to w zakończeniu, które wprowadza klimat powszechnej zgody (przypieczętowanej czterema małżeńskimi związkami).
Głęboka treść etyczna ukazana została na przykładzie wiernej i, mimo szykan i przeciwności, stałej w swych uczuciach bohaterki tytułowej. Zasadniczą rolę w postawie bohaterów odgrywają miłość i poczucie honoru. Jedyną zindywidualizowaną postacią jest Gudrun, która trwając w swoim cierpieniu, z samozaparciem znosząc liczne upokorzenia i nieugięcie wierząc w swoje wyzwolenie, urasta do rangi bohaterki, choć nie dokonuje heroicznych czynów.
Poeta wzoruje się częściowo na Pieśni o Nibelungach, m.in. w sposobie prowadzenia akcji, kreśleniu licznych postaci i budowie strofy (zob. średniówka Nibelungów). Piękno poetyckie eposu podnosi barwny opis walk, realistyczne ukazanie scen z życia i umiejętne powiązanie akcji ze scenerią morza, właściwym tłem wydarzeń.
Mimo to poczytności Pieśni o Nibelungach epos nie osiągnął.
Przypisy
Bibliografia Mały słownik pisarzy niemieckich, austriackich i szwajcarskich, pod red. Jana Chodery i Mieczysława Urbanowicza, „Wiedza Powszechna”, Warszawa 1973, s. 131 Bogusław Bednarek, Epos europejski, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 2001
Kategoria:Średniowieczne utwory w języku niemieckim Kategoria:Niemieckie eposy