Dzięki pośrednictwu Aschberga rząd Rosji mógł zakupić na zachodzie maszyny i towarySean McMeekin, The red millionaire: A political biography of Willi Münzenberg, Moscow’s secret propaganda tsar in the West, New Haven & London, Yale University Press 2003, s. 135, 138, 296, 297, 301..
W 1920 roku Aschberg wyprowadził się do Francji gdzie kupił Château du Bois du Rocher w Jouy-en-Josas. W czasie hiszpańskiej wojny domowej wspierał finansowo legalny rząd Frontu Ludowego oraz pomógł sfinansować tygodnik Die Zukunft („Przyszłość”). Środowisko Aschberga zwróciło uwagę Gestapo, które rozpoczęło infiltrację grupy. Po wybuchu II wojny światowej został internowany w obozie Le VernetThierry Wolton, Le grand recrutement, Paris, Bernard Grasset 1993, s. 183.. Z powodu żydowskiego pochodzenia postanowił razem z rodziną uciec do Stanów Zjednoczonych gdzie wspierał Stowarzyszenie Wolnego Świata. Po wojnie powrócił do Szwecji. W 1946 zaczął publikować swoje wspomnienia w trzech tomach (En vandrande jude från Glasbruksgatan, Återkomsten i Gästboken) oraz namówił niemiecką komunistkę Margarete Buber-Neumann do napisania autobiografii Under Two Dictators: Prisoner of Stalin and Hitler.