Wspinała się z wybitnymi taternikami, jak Tadeusz Orłowski, Zdzisław Dziędzielewicz, Stanisław Braun, Zofia Radwańska-Paryska), Marek Cybulski, Róża Drojecka i inni. Do jej największych wyczynów należą m.in. udział w pierwszym przejściu Żlebu Drège'a na Granaty 27 września 1938. W lecie 1941, mieszkając w „Murowańcu”, wspinała się z Tadeuszem Orłowskim na Kościelcu, Kozich Czubach, Buczynowych Turniach.

W latach 1945–1946 w Tatrach: weszła częściowo nową drogą na Mięguszowiecki Szczyt Pośredni (10 i 12 sierpnia 1945), weszła południowo-wschodnim uskokiem na Zadni Mnich (13 września 1946) bez sztucznych ułatwień (wspólnie z Tadeuszem Orłowskim oraz Małgorzatą Serini-Bulską), jako pierwsza weszła właściwą północną ścianą Żabiego Szczytu Wyżniego (wspólnie z Tadeuszem Orłowskim, 6 września 1946: droga nadzwyczaj trudna, eksponowana i b. piękna, należąca do najwspanialszych dróg tatrzańskich), jako pierwsza wspięła się południowo-zachodnią granią Żabiej Lalki (1946), weszła na Rumanowy Szczyt (III przejście lewego filara jego północno-wschodniej ściany w 1945), Wielicki Szczyt (1945).

Wytyczyła ponad 20 nowych dróg i wariantów w Tatrach. Wspinała się do około 1980.

W drugiej połowie lat 30. XX wieku przebywała w Kanadzie. Mieszkała tam 2 lata.