W czasie wojny rosyjsko-japońskiej mniszki przyjmowały do monasterskiego szpitala rannych żołnierzy, za co przełożona została odznaczona medalem Rosyjskiego Towarzystwa Czerwonego Krzyża. W 1910 na terenie monasteru poświęcona została jego główna świątynia – sobór Zaśnięcia Matki Bożej. Dzięki staraniom ihumenii Aleksji powstała także placówka filialna monasteru w Petersburgu.

Opieki nad rannymi żołnierzami rosyjskimi Monaster Piuchticki podejmował się także w czasie I wojny światowej, do 1917, gdy idąc za radą arcybiskupa ryskiego Agatangela ihumenia Aleksja razem z częścią mniszek udała się na bieżeństwo, trafiając do monasteru św. Piotra w Rostowie. mały|Grób ihumeni Aleksji Ihumenia Aleksja zdecydowała się na powrót do Monasteru Piuchtickiego w 1923, gdy jego przełożoną była już ihumenia Joanna (Korownikowa). W drodze mniszka zapadła jednak na zapalenie płuc i pięć dni po swoim przyjeździe zmarła. Została pochowana na cmentarzu mniszek na terenie klasztoru.

Przypisy

Kategoria:Urodzeni w 1847 Kategoria:Zmarli w 1923 Kategoria:Zakonnice Piuchtickiego Monasteru Zaśnięcia Matki Bożej