Taksonomia Po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego albatrosa żółtodziobego opisał Johann Friedrich Gmelin w 1789 roku w 13. edycji dzieła Systema Naturae pod nazwą Diomedea chlororhynchos. Opis tego gatunku sporządził John Latham osiem lat przed Gmelinem w pracy A general synopsis of birds, jednak nie nadał mu nazwy naukowej, opisując go pod obecną nazwą angielską (Yellow-nosed Albatross). Ilustracja w tej książce została sporządzona na podstawie okazu pochodzącego z Przylądka Dobrej Nadziei. John Gould w 1844 roku użył nazwy Diomedea olivaceorhyncha, która pojawiła się także w formie D. olivaceirostris w raporcie posiedzeń Akademii Nauk w 1856 roku.
Obecna nazwa naukowa Thalassarche chlororhynchos pojawiła się po raz pierwszy w literaturze w 1870 roku. Enrico Hillyer Giglioli wydzielił rodzaj Thalassarche z adnotacją: „Dziób zwężony, ogon średniej długości”. Zaznaczył też, że albatros żółtodzioby i albatros szarogłowy (Thalassarche chrysostoma) to osobne gatunki (wcześniej oba gatunki traktowano jako jeden).