Służył ochotniczo od listopada w Wojsku Polskim, w którym otrzymał przydział do szwadronu ułanów powiatu sokołowskiego. W stopniu kaprala był w szwadronie na stanowisku zastępcy dowódcy plutonu. Wraz z całym szwadronem został w marcu 1919 przeniesiony do 1 pułku szwoleżerów.
W czerwcu 1920 odkomenderowano go na kurs maturalny, który był zorganizowany przy Dowództwie Okręgu Generalnego „Kielce”, a w lipcu awansował do stopnia podchorążego oraz powrócił na stanowisko dowódcy plutonu w macierzystym oddziale. W miesiącach wrzesień–grudzień 1922 uczęszczał do Centralnej Szkoły Gimnastyki i Sportu w Poznaniu, a po niej nadal dowodził plutonem 1 pułku szwoleżerów. Dowódca plutonu od czerwca 1923 w szkole podoficerskiej, a od grudnia był ponownie dowódcą plutonu. Komendant szkoły podoficerskiej od stycznia 1925, a ponownie dowódca plutonu od grudnia. Od lutego 1926 był jeszcze raz dowódcą plutonu w szkole podoficerskiej, a od czerwca dowódcą plutonu. Dowódca szwadronu od lutego 1928, a od lutego 1929 komendant szkoły podoficerskiej. Z dniem 15 października 1929 został powołany na 7,5 miesięczny kurs doskonalący młodszych oficerów kawalerii w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w GrudziądzuDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych Nr 20 z 23 grudnia 1929 r., s. 414.. We wrześniu 1930 został wyznaczony na stanowisko dowódcy szwadronu.