Po pewnym czasie w niewoli niemieckiej znalazł się kolejny żołnierz, Wasilij Kokorin, który też twierdził, że jest synem sowieckiego ministra spraw zagranicznych. We wrześniu 1942 r. Niemcy dokonali konfrontacji obu „braci”. Dopiero w połowie stycznia 1943 r. W. Tarasow przyznał się do kłamstwa. W tej sytuacji, nie chcąc przyznać się do błędu, Niemcy dyskretnie przenieśli go wraz z W. Kokorinem do specjalnego oddziału obozu koncentracyjnego Sachsenhausen, rezygnując jednocześnie z dalszej akcji propagandowej. Ostatnie ślady pobytu tam W. Tarasowa są datowane na sierpień 1944 r. Dalsze jego losy są nieznane.
Linki zewnętrzne Artykuł dotyczący pobytu w niewoli niemieckiej Wasilija W. Tarasowa jako „syna” Wiaczesława M. Mołotowa (jęz. rosyjski) Wywiad z rosyjskim historykiem dotyczący Wasilija W. Tarasowa podczas II wojny światowej (jęz. rosyjski)
Kategoria:Radzieccy jeńcy niemieckich obozów jenieckich Kategoria:Propaganda nazistowska Kategoria:Urodzeni w 1920