Obecnie na włoskiej scenie tożsamościowej przeważa rock tożsamościowy, z muzyki alternatywnej według pierwotnego znaczenia pozostał przede wszystkim zespół Compagnia dell’Anello, solista Fabio Constantinescu oraz kilku wykonawców mających w swoim repertuarze utwory starych zespołów.
Historia Prekursorzy Do prekursorów włoskiej prawicowej muzyki alternatywnej należy zaliczyć dwa rzymskie kabarety: Bagalino, powstały w 1965 r., oraz założony w 1967 Giardino dei Supplizi. Odnosiły się one w swoich utworach zarówno do historii jak i do ówczesnej sytuacji politycznej i społecznej.
Z tym pierwszym kabaretem związany był Leo Valeriano, uznawany za ojca włoskiej prawicowej muzyki alternatywnej, autor wielu protest songów, znany głównie z wykonania pod murem berlińskim w Boże Narodzenie 1965 r. swojej piosenki "Berlin", poświęconej tragedii podzielonego miasta.
Lata 70. Pierwsi wykonawcy i zespoły muzyki alternatywnej pojawiają się w pierwszej połowie lat 70. Swoją karierę zaczyna wtedy m.in. Roberto Socco i Loris Lombroni.