Wsparcie zadeklarowała także koalicja, którą stworzył urzędujący premier Mario Monti, obejmująca Wybór Obywatelski (SC) oraz Unię Centrum (UdC).
27 kwietnia 2013 Enrico Letta ogłosił listę kandydatów na ministrów. Partii Demokratycznej poza funkcją premiera przypadło 4 ministrów resortowych i 5 ministrów bez teki, Ludowi Wolności 4 ministrów resortowych (w tym 1 łączący urząd ze stanowiskiem wicepremiera) i 1 minister bez teki, Wyborowi Obywatelskiemu 1 minister resortowy i 1 minister bez teku, Unii Centrum 1 minister bez teki, partii Włoscy Radykałowie (RI) 1 minister resortowy. W skład gabinetu weszło też 3 bezpartyjnych ministrów resortowych. Sekretarzem rządu został Filippo Patroni Griffi.
Zaprzysiężenie rządu nastąpiło 28 kwietnia 2013.
16 listopada 2013 koalicyjny Lud Wolności został rozwiązany, a jego miejsce zajęła opozycyjna wobec rządu Forza Italia. Dzień wcześniej działacze PdL popierający koalicję (w tym wszyscy ministrowie) utworzyli Nową Centroprawicę (NCD).
14 lutego 2014 na żądanie nowego lidera Partii Demokratycznej, Mattea Renziego, premier podał się dymisji. 17 lutego 2014 prezydent Giorgio Napolitano powierzył przywódcy PD misję stworzenia nowego rządu.