W 1920 przybył do niepodległej Polski i rozpoczął służbę w administracji państwowej II Rzeczypospolitej w Urzędzie Wojewódzkim w Lublinie. W 1921 został członkiem Komisji Dyscyplinarnej Urzędu Wojewódzkiego w Lublinie. Następnie był inspektorem starostw w Wydziale Prezydialnym Urzędu Wojewódzkiego w Lublinie, skąd na początku maja 1924 został mianowany starostą powiatu węgrowskiego w Węgrowie. Później, od 17 marca 1925 był starostą powiatu kowelskiego w Kowlu, starostą powiatu krzemienieckiego w Krzemieńcu od 1927, od stycznia 1929 powiatu grudziądzkiego w Grudziądzu oraz jednocześnie był starostą tamtejszego powiatu grodzkiego. 11 grudnia 1935 został mianowany na stanowisko wicewojewody tarnopolskiego. W kwietniu 1936 został prezesem okręgu Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej w Tarnopolu (jego poprzednikiem był Kazimierz Gintowt-Dziewiałtowski). Stanowisko wicewojewody tarnopolskiego sprawował do końca 1938, po czym objął w 1939 urząd starosty powiatu rówieńskiego (tym samym zamieniony posadami z Bazylim Rogowskim).