Uwłaszczenie chłopów na ziemiach polskich planowały dwie emigracyjne organizacje Komitet Narodowy Polski i Zemsta Ludu, założone przez Joachima Lelewela.
Ostatnia polska próba niezrealizowanego uwłaszczenia chłopów została podjęta w 1863 w czasie powstania styczniowego przez Tymczasowy Rząd Narodowy z inspiracji stronnictwa czerwonych w wydanym 22 stycznia 1863 „Manifeście”, który oprócz wezwania do walki ogłosił uwłaszczenie chłopów. Wiosną 1863 włościanie w Królestwie Polskim zaprzestali faktycznie świadczeń na rzecz dworów.
Realizacja uwłaszczenia chłopów Reformy uwłaszczeniowe na terenie Polski dokonane przez władze zaborcze: od ok. 1808 do ok. 1850 w zaborze pruskim, w roku 1823 w Wielkim Księstwie Poznańskim, w roku 1848 w zaborze austriackim (w Galicji) w roku 1861 w części zaboru rosyjskiego (na tzw. ziemiach zabranych) w roku 1864 w pozostałej części zaboru rosyjskiego, czyli w rosyjskim Królestwie Polskim.