Samorząd powiatowy mały|Portret Władysława Hieronima Sanguszki, pierwszego marszałka powiatu tarnowskiego W latach 1867–1918 organami samorządu powiatowego w Królestwie Galicji i Lodomerii z Wielkim Księstwem Krakowskim, wprowadzonego ustawą z 12 sierpnia 1866, była Rada Powiatowa (niem. Bezirks-Rath) i Wydział Powiatowy (niem. Bezirks-Ausschuss). Rada Powiatowa była organem uchwałodawczym i kontrolującym Wydział Powiatowy, który był organem wykonawczym. W kompetencji samorządu leżały jedynie kwestie związane z organizacją komunikacji, służbą zdrowia, oświatą i kulturą. Rada Powiatowa składała się z 26 członków, wybieranych przez cztery grupy reprezentujące: większych właścicieli ziemskich, najwyżej opodatkowanych przedstawicieli przemysłu i handlu, gminy miejskie (Tarnów, Tuchów, Ryglice, Żabno) i gminy wiejskie. Wydział Powiatowy sprawował też nadzór nad gminami i wyłączonymi z nich obszarami dworskimi. Rada ze swoich członków wybierała Wydział Powiatowy, na którego czele stał prezes (nazywany też marszałkiem powiatu). Urząd ten kolejno piastowali: