Od 1910 członek Związku Polskiej Młodzieży Socjalistycznej, od 1914 Organizacji Młodzieży Narodowej (OMN) Szkół Średnich, a następnie Pet-u i Zet-u, współtworzącego obóz niepodległościowy. Formalnie nie pełniąc żadnych funkcji kierowniczych już wówczas kierował sprawami uczniowskimi w OMN. Współredaktor organu Sekcji Koronnej OMN Szkół Średnich „Dla Polski” i organu OMN Szkół Wyższych „Miesięcznik Młodzieży Polskiej”. W marcu 1918 po oderwaniu od Polski Chełmszczyzny na mocy traktatu brzeskiego współorganizował Towarzystwo Straży Kresowej (TSK) i wyjechał do Chełma. W tym samym miesiącu został sekretarzem redakcji, później redaktorem pierwszego pisma TSK tygodnika „Głos Ziemi Chełmskiej”. W lipcu 1919 po przeniesieniu centrali TSK wrócił do Warszawy i został w niej kierownikiem Wydziału Prasowo-Propagandowego. Objął również redakcję miesięcznika „Wschód Polski”, który był wydawany od grudnia 1919 oraz był współzałożycielem pism TSK m.in. w Wilnie, Grodnie, Białymstoku, Brześciu nad Bugiem, Włodzimierzu Wołyńskim, Łucku, Kamieńcu Podolskim. Był przez wiele lat doradcą politycznym Zdzisława Lechnickiego, prezesa Komitetu Wykonawczego TSK i późniejszego przywódcy Związku Naprawy Rzeczypospolitej. Wybrany został w sierpniu 1919 w skład trzyosobowego KC Zetu.