Kategorie estetyczne piękna, komizmu, tragizmu rozpatrywane są przez pryzmat filozofii chrześcijańskiej (uznanie Boga jako najwyższego piękna; komizm nie może przeradzać się w wyśmiewanie się; rozgraniczenie moralności smutku i niemoralności rozpaczy). Zadaniem czasopisma było ukazanie nieskończoności boskich wcieleń poprzez poezję, sztukę, publicystykę, naukę, walki przeciwko wrogim dla ukraińskich duchowych i materialnych wartości ideom i ideologiom, rozwój intelektualny Ukraińców w Galicji.
Artykuły miały przeważnie charakter historyczno-literacki – badanie dawnej literatury ukraińskiej, stylistycznych osobliwości w twórczości poszczególnych pisarzy ukraińskich, w szczególności Taras Szewczenko, analiza literatury zagranicznej. Wiele artykułów poświęconych było teorii literatury: związkom między literaturą a społeczeństwem, psychologicznym podstawom twórczości poetyckiej, metodologii literaturoznawstwa, charakterystyce rozwoju literatury współczesnej. Miejsce szczególne w publikacjach literaturoznawczych posiadało pytanie o definicję pojęć „literatura katolicka” i „krytyka katolicka”, określenie ich podstawowych funkcji.