30 listopada 1865 został wybrany na miejsce Karola Rogawskiego, który złożył mandat w IV kurii obwodu Sącz, z okręgu wyborczego nr 22 Gorlice-Biecz posłem na Sejm Krajowy Galicji. 1 sierpnia 1866 został radnym pierwszej autonomicznej Rady Miasta Krakowa. Brał udział w pracach nad odbudową i restauracją krakowskich Sukiennic. W 1870 został wybrany do Rady Państwa w Wiedniu, a w latach 1874 i 1879 był dwukrotnie delegatem Krakowa do parlamentu austriackiego. Jako poseł ratował Fundusz śp. Pelagii Russanowskiej, która przekazała majątek na potrzeby polskich inwalidów wojennych, a fundusz ten usiłował przejąć rząd austriacki dla swoich obywateli. Dzięki zabiegom Piotra Moszyńskiego i Andrzeja Rydzowskiego udało się uniknąć tego wrogiego przejęcia i wygrać sprawę sądową. Jako krakowski poseł zabiegał o subwencję na utrzymanie i budowę nowego budynku dla Szkoły Sztuk Pięknych w Krakowie. Pracował nad ustawą przeciwdziałającą lichwie i pijaństwu, pracował w komisji kolejowej domagając się budowy odcinka kolei Grybów-Zagórze, walczył o pozostawienie ksiąg hipotecznych w sądzie w Krakowie. Był członkiem zarządu krakowskiej Kasy Oszczędności, od 1869 należał do komisji językowej w krakowskim Towarzystwie Naukowym. Pogarszający się stan zdrowia spowodował, że wziął dłuższy urlop w sejmie galicyjskim.