Andrzej Ruszkowski herbu Pobóg (ur. 1563, zm. 1619) – miecznik kaliski i właściciel Nowej Wsi, Barczewa, Ruszkowa i Złoczewa. W 1605 i 1607 r. był posłem na sejm Rzeczypospolitej w Lublinie.
Pochodził ze średnio zamożnej rodziny szlacheckiej z Ruszkowa, był synem Stanisława Ruszkowskiego (1529-1597), rotmistrza w wyprawach Stefana Batorego przeciwko Moskwie, miecznika sieradzkiego i chorążego kaliskiego oraz Urszuli de Modliszewice Duninówny. Poślubił Zofię Tarnowską (zm. 1626r.), córkę Kacpra Tarnowskiego, kasztelana konarskiego, z którą miał pięciu synów i dwie córki. Pod koniec XVI wieku przebywał we Włoszech, prawdopodobnie jak podają nieliczne źródła, miała to być pokuta za popełnioną zbrodnie. Albert Bratkowski panegirysta w swoim dziele poświęconemu Andrzejowi Ruszkowskiemu napisał:
„[..] niedawno ten wspaniały przekroczył cała dzikość ptasiego lotu – napłynęły chmury, tak jak niebiański Bóg dobrotliwy dał ci błogosławieństwo, gwałt zadany miłości [..] chociaż chciałeś bliskie miejsce w zamku Boga zająć, w którego zwątpiłeś.”A. Bratkowski, Panegyris In Honorem Magnifici Domini Domini Andreae Ruszkowski, Cracovie 1609. Egzemplarz przechowywany w Bibliotece Czartoryskich w Krakowie, sygn.