Po II wojnie światowej W latach 70. XX wieku świątynia była remontowana. W latach 1976–78 budowla została wyposażona w trzy nowe dzwony, które najpierw mieściły się na stelażu obok świątyni, a w 2006 roku zostały umieszczone na wieży, w tym samym czasie zostało zmienione pokrycie dachu.

Architektura

Pierwotna świątynia drewniana w XIV stuleciu została zastąpiona murowaną. Była to budowla o jednej nawie z prostokątnym prezbiterium od strony wschodniej i wieżą o trzech kondygnacjach od strony zachodniej. Druga nawa została dobudowana od strony południowej razem z cylindryczną klatką schodową, którą wchodzi się na emporę z arkadami. Od strony zachodniej mieści się dostawiona kruchta. Wieża posiada attykę i smukły dach iglicowy.

We wnętrzu znajdują się różne sklepienia, np.: nawa główna nakryta jest sieciowym, boczna – krzyżowym, prezbiterium – gwiaździstym, zakrystia – kolebkowym z lunetami.

Wyposażenie Wyposażenie reprezentuje głównie styl barokowy (zostało ufundowane przez jezuitów).