Historia szkoły Historia szkoły w latach 1928–1945 Pierwsza szkoła w dzielnicy Sandhof (obecnie Piaski) znajdowała się na ulicy Alei Wojska Polskiego 52. Ze względu na małą powierzchnię szkoły, a dużą liczbę uczniów, pod koniec 1928 roku w Sandhofie, naprzeciwko szkoły, został jej oddany do użytku największy budynek w tej dzielnicy. Pozwoliło to objąć nauczaniem dzieci uczące się dotychczas w nieodpowiednich izbach, np. koszarowych. W nowym obiekcie naukę rozpoczęła młodzież ewangelicka, a w starym pozostało 5 klas szkoły katolickiej. Podział szkoły na grupy wyznaniowe trwał do 1939 roku. Stworzono wówczas oddzielne szkoły: dla chłopców w nowym budynku, a dla dziewcząt w starym. W maju 1940 roku ukończono budowę sali gimnastycznej i prawego skrzydła szkoły. Do tegoż budynku przeniesiono szkołę dziewcząt. W całym obiekcie mieściły się dwie odrębne szkoły – każda miała swojego kierownika, zwanego rektorem. W latach II wojny światowej prawe skrzydło było zajmowane do celów wojskowych. Młodzież musiała skupić się w szkole chłopców, nadal korzystała z sali gimnastycznej. W czerwcu 1944 roku szkoła stała się szpitalem wojskowym, w przyszłej stołówce mieściła się kostnica, w sali gimnastycznej stajnia dla koni, a na boisku był cmentarz.