Lokalizacja ogrodu francuskiego odpowiadała zaś późniejszemu prostokątnemu kwartałowi położonemu pomiędzy ulicami Muranowską, Sierakowską, Esplanadową i Pokorną.
W drugiej połowie XVIII wieku należał on do chorążego wendeńskiego Słomińskiego.
W 1770 przed bramą pałacowego dziedzińca wytyczony został plac Muranowski.
Przed 1771 wprowadzono zmiany w rozplanowaniu pałacowego ogrodu francuskiego, któremu nadano układ czterokwaterowy, zaś każda prostokątna kwatera została przecięta dwiema ścieżkami przebiegającymi po jej przekątnych. Wydłużono wtedy również ciąg oficyn po wschodniej stronie bramy wjazdowej, który połączony został z zabudowaniami przylegającymi do ulicy Przebieg, za którymi znajdowała się pałacowa cegielnia. Wzdłuż północnej krawędzi trójkątnego podwórza otaczającego cegielnię wzniesiono długi budynek drewniany.
W 1780 pojawiły się ogłoszenia o sprzedaży pałacu, a od około 1790 budynek zaczął popadać w ruinę. Oprócz pałacu na terenie posesji znajdowało się wtedy także 28 innych budynków, m.in. trzy kamienice, browar, młyn, dwie kuźnie i dwie suszarnie.