Grabów – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.
Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972.
Gromadę Grabów siedzibą GRN w Grabowie utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie łęczyckim w woj. łódzkim, na mocy uchwały nr 32/54 WRN w Łodzi z dnia 4 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromadGromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin. Bowentów, Brudzeń, Grabów-Parcela, Grabów-Osada, Żaczki i Kurzjama, a także wieś Besk Stary i kolonia Besk Stary z dotychczasowej gromady Besk Stary, wieś Celinów z dotychczasowej gromady Goszczędza, kolonia Nagórki z dotychczasowej gromady Nagórki oraz wieś Sławęcin, parcelacja Sławęcin i wieś Kliny z dotychczasowej gromady Sławęcin ze zniesionej gminy Grabów, ponadto obszar dotychczasowej gromady Jaworów ze zniesionej gminy Mazew, w tymże powiecieUchwała Nr 32/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi z dnia 4 października 1954 r.