Były to: Grupa Partii Europejskich Socjalistów (PES), Europejska Partia Ludowa (Chrześcijańscy Demokraci) (EPP), Grupa Europejskiej Liberalno-Demokratycznej Partii Reform (ELDR), Konfederacja Zjednoczonej Lewicy Europejskiej (EUL), Forza Europa (FE), Europejski Sojusz Demokratyczny (EDA), Grupa Zielonych w Parlamencie Europejskim (G), Europejski Sojusz Radykalny (ERA), Europa Narodów (EN).
Ponadto w Parlamencie Europejskim IV kadencji część deputowanych pozostawała niezrzeszona. W trakcie kadencji doszło do przekształceń w ramach grup politycznych. Po rozszerzeniu Unii Europejskiej w styczniu 1995 EUL przekształciła się w Zjednoczoną Lewicę Europejską – Nordycką Zielona Lewicę (EUL/NGL). EDA i FE połączyły się w lipcu 1995 w grupę Unia dla Europy (UFE). EN została rozwiązana w listopadzie 1996, deputowani z nią związani w styczniu 1997 powołali frakcję Niezależni na rzecz Europy Narodów (I-EN).