Po powrocie do Europy poznał w Genewie architekta Jana Stryjeńskiego, z którym wspólnie zaprojektował własny dom studyjny, którego styl miał zawierać wszystkie założenia filozofii życiowej artysty. Budynek powstał wśród winnic nad Jeziorem Genewskim i stał się miejscem spotkań Bolesława Leitgebera z przyjaciółmi, galerią ich twórczości i punktem swobodnej wymiany myśli i dyskusji. Pod koniec życia żywo interesował się zjawiskiem rozpadu tzw. „Bloku wschodniego” i najnowszych losów ojczyzny. Zamieszkał z żoną w Truro (St Mawes), gdzie nadal malował, pisał i pielęgnował ogród. Ostatnią książką, która napisał nosiła tytuł „Rzym w radościach i troskach dawnej Polski” dotyczyła relacji Watykanu i Państwa Polskiego.
Był odznaczony duńskim Orderem Danebroga IV klasy.
Przypisy
Bibliografia Nekrolog Bolesława Leitgebera, The Independent, 16 lutego 1993 Sejm Wielki, Bolesław Leitgeber
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu Kategoria:Funkcjonariusze ONZ Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu Kategoria:Polscy dziennikarze prasowi Kategoria:Polscy malarze Kategoria:Polscy pisarze Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Danebroga Kategoria:Przedstawiciele dyplomatyczni władz RP na uchodźstwie Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Zmarli w 1993