Powinny one zmierzać do jak najszybszego przywrócenia normalnego funkcjonowania państwa.
Rozporządzenie z mocą ustawy jest jedyną znaną polskiemu systemowi prawa formą aktów prawnych zrównaną z ustawami. Jest to odstępstwo od fundamentalnej dla hierarchii źródeł prawa zasady reguły nadrzędności i wyłączności ustawy.
Rozporządzenia z mocą ustawy w okresie obowiązywania Małej Konstytucji z 1992 r. W Polsce w okresie od dnia 8 grudnia 1992 r. do dnia 16 października 1997 r. włącznie rozporządzenia z mocą ustawy wydawać mógł Rząd, jeżeli został upoważniony do ich wydawania na podstawie stosownej ustawy upoważniającej. Ustawa taka mogła być uchwalona przez Sejm bezwzględną większością głosów (art. 23 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym, , i - uchylona przez obecną Konstytucję RP z dniem 17 października 1997 r.). Rozporządzenia te nie podlegały zatwierdzeniu przez Sejm, więc od chwili ich ogłoszenia w Dzienniku Ustaw miały moc ustawy.