W 1836 r. został skazany na karę półtora roku aresztu, którą za wstawiennictwem księcia Hermanna von Pückler-Muskau mógł odbywać w jego dobrach w Mużakowie (Muskau) nad Nysą Łużycką.
W 1837 r. ożenił się z Iduną Hänel (z domu Buddeus, 1808–1880) wdową po profesorze medycyny z Lipska. W latach 1836–1838 był redaktorem „Mitternachtszeitung fuer gebildete Staende”.
W 1839 r. odbył podróż po Francji i Algierii. Powrócił do Lipska i w latach 1842–1844 ponownie został redaktorem „Zeitung für die elegante Welt”.
Od 1848 roku był członkiem Parlamentu frankfurckiego i należał do partii pragnącej ustanowienia dziedzicznego cesarstwa Hohenzollernów w Niemczech. Po odmowie przyjęcia korony cesarskiej przez Fryderyka Wilhelma IV, w marcu 1849, zrezygnował z pełnionej funkcji.
Pod koniec 1849 roku został powołany na stanowisko dyrektora Burgtheater w Wiedniu i funkcję tę pełnił do 1866 roku.
Od 1869 do 1870 roku był dyrektorem Stadttheater w Lipsku, który dzięki niemu znacznie się rozwinął. Po licznych niesnaskach z tamtejszymi władzami udaje się do Wiednia, gdzie od 1872–1879 jest dyrektorem Stadttheater (z roczną przerwą).
Zmarł 1 sierpnia 1884 roku w Wiedniu i został pochowany na ewangelickim cmentarzu Matzleinsdorf (Gruppe 18, Gruft 186).