Podróżował po Włoszech, zatrzymywał się na dłuższe pobyty w Neapolu i Rzymie, gdzie uczył się w Królewskim Instytucie Sztuk Pięknych, a następnie wyjechał do Rosji i przebywał w Petersburgu. W 1897 powrócił do Warszawy i skupił się na pracy malarza, grafika i ilustratora. Zajmował się malarstwem sztalugowym, tworzył polichromie (np. polichromia prezbiterium w kieleckiej katedrze Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny) i malarstwo ścienne (w kościele św. Anny w Warszawie, kościele pw. Świętego Ducha w Kadzidle, kościele św. Teresy w Wilnie i w Białym Domku w warszawskich Łazienkach). Ilustrował książki (np. Krzyż i półksiężyc) i czasopisma oraz tworzył projekty plakatów. Swoje prace wystawiał w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych, w Salonie Aleksandra Krywulta, Salonie Artystycznym i Salonie Czesława Garlińskiego. Uczestniczył również w wystawach organizowanych w Wilnie, Lwowie, Katowicach, Lublinie, Częstochowie, Poznaniu, Gdyni oraz przez krakowskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych. Wystawiał również w Niemczech, Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Emil Lindeman · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.