Obok hut utworzono kolonię przemysłową Królewska Huta (Königshütte), która po przyłączeniu pobliskich kolonii fabrycznych Łagiewnik i sąsiednich gmin, otrzymała w 1868 roku prawa miejskie.
W 1822 roku uruchomiono kopalnię „Florentine” (od 1936 roku „Łagiewniki”), a następnie w 1826 roku hutę cynku „Marienwunsch”, zlikwidowaną w 1870. W latach 1831–1832 w wyniku epidemii cholery zmarło wielu mieszkańców Łagiewnik. Rozwój przemysłu ciężkiego wpłynął znacząco na rozbudowę osady, co potwierdza statystyka liczby mieszkańców: rok liczba mieszkańców 1783 211 1817 359 1825 431 1884 5681 1910 10853
W 1857 roku Hubert von Tiele-Winckler otworzył hutę „Hubertus”, znaną następnie jako Huta „Zygmunt”, obecnie jest już zlikwidowana (w latach 1944–1945 podobóz KL Auschwitz). W 1860 roku rozpoczęła działalność Spółka Wapienna („Lagiewniker Kalk-Societät”), która zawarła z miastem wieloletni kontrakt na wydobycie wapienia. Kamień z tego złoża posłużył m.in. przy rozbudowie Kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Bytomiu oraz jednego z kościołów ewangelickich w okolicy Bytomia. Pierwszy budynek szkoły w Łagiewnikach po odłączeniu się Królewskiej Huty wybudowano w 1874 roku. Pięć lat później szkołę przeniesiono do nowego budynku, a stary przekształcono na kaplicę.