Zajmował stanowiska skarbnika i wiceprezesa tego towarzystwa, członka Komisji Rewizyjnej Centralnego Towarzystwa Rolniczego, radcy Dyrekcji Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego w Lublinie i Warszawie, prezesa Towarzystwa Wzajemnego Kredytu w Lublinie, prezesa Lubelskiego Syndykatu Rolniczego, wiceprezesa Lubelskiego Towarzystwa Dobroczynności. Wsparł powstałą w czasie strajku szkolnego w 1905 spółkę Szkoła Lubelska, która działała następnie jako Prywatne Męskie Gimnazjum im. Stefana Batorego w Lublinie. Po opuszczeniu Lublina przez Rosjan w 1915 organizował Milicję Obywatelską i wchodził w skład Komitetu Obywatelskiego przy władzach austriackich.
W latach międzywojennych wspierał finansowo tworzący się Uniwersytet Lubelski (późniejszy Katolicki Uniwersytet Lubelski), zakładał Sodalicję Mariańską Panów w Lublinie, działał w Akcji Katolickiej. Był również współtwórcą Związku Ziemian w Warszawie (instytucji o charakterze samopomocowym środowiska ziemiańskiego). Pełnił funkcję skarbnika Komitetu Towarzystwa Biblioteki im. Hieronima Łopacińskiego w Lublinie. Przewodniczył uroczystej akademii na 50-lecie korporacji "Arkonia" w maju 1929, w Księdze pamiątkowej "Arkonii" (1929) ogłosił Moje wspomnienia z życia studenckiego w Rydze.