Większości gatunkom Malassezia brak zdolności do rozkładu węglowodanów, opierają się bowiem głównie na rozkładzie lipidów. W laboratoryjnych hodowlach M. pachydermatis stwierdzono jednak, że ma on zdolność wykorzystywania jako źródeł węgla mannitolu, sorbitolu i glicerolu. Jako źródło siarki grzyby Malassezia. wykorzystują najczęściej metioninę, rzadziej cystynę i cysteinę, natomiast źródłem azotu mogą być związki organiczne (aminokwasy), jak i nieorganiczne – z wyjątkiem azotanu potasu. Charakterystyczną cechą metabolizmu Malassezia jest wytwarzanie licznych zewnątrzkomórkowych enzymów hydrolitycznych.
Chorobotwórczość Niektóre gatunki z rodzaju Malassazia jako komensale naturalnie występują na powierzchni skóry ludzi i niektórych innych ssaków w postaci drożdżowej. Zazwyczaj stanowią naturalną część mikroflory ludzkiej skóry. W pewnych warunkach jednak mogą wywoływać schorzenia, głównie skóry, przez co zalicza się je do oportunistycznych mykopatogenów powodujących dermatozy.