wyboru regimentarzy i powoływania konfederacji wojskowych.

Koło rycerskie weszło do literatury polskiej m.in. za sprawą dzieł Bartosza Paprockiego Koło rycerskie, w którym rozmaite stworzenia rozmowy swe mają (1576) oraz Mikołaja Łęczyckiego Koło rycerskie rocznego obrotu (1727), a także anonimowej Pieśni o kole rycerskim z końca XVI wieku.

Koło w korporacjach akademickich W korporacji akademickiej koło podejmuje wszystkie decyzje w sprawach stowarzyszenia. Zbiera się raz w miesiącu lub w razie potrzeby (tzw. koło nadzwyczajne). W korporacjach opartych na tzw. modelu ryskim, dwustopniowym, np. w Arkonii, w obradach uczestniczą barwiarze, pełnoprawni członkowie organizacji; ich obecność jest obowiązkowa. Przebieg obrad i niektóre decyzje podejmowane w trakcie obrad są chronione tajemnicą, co oznacza, że mogą o nich wiedzieć tylko pełnoprawni członkowie. W korporacjach opartych na tzw. modelu dorpackim, trójstopniowym, np. w Jagiellonii, barwiarze nie posiadają statusu pełnoprawnych członków, jednak mogą uczestniczyć w obradach koła bez prawa głosu. Organem wewnętrznym koła są komisje, dyskutujące projekty podejmowanych decyzji i przedstawiające je zgromadzeniu.