Jesienią 1673 wysłano go w długą podróż za granicę zwiedził Niemcy, Włochy, Niderlandy i Francję, opanował dobrze języki niemiecki i włoski. Zapewne wiosną 1677 przybył na Maltę, został przyjęty do zakonu joannitów. Powrócił do kraju w 1680 występując już odtąd stale jako kawaler maltański. Delegowany przez króla Jana III Sobieskiego do ustalenia wspólnych działań Królestwa i Zakonu Maltańskiego. Poseł sejmiku kowieńskiego na sejm 1683 roku, poseł sejmiku żmudzkiego na sejm zwyczajny 1688 roku, poseł sejmiku inflanckiego na sejm nadzwyczajny 1688/1689 roku, poseł sejmiku grodzieńskiego na sejm nadzwyczajny 1693 rokuRobert Kołodziej, Ostatni wolności naszej klejnot. Sejm Rzeczypospolitej za panowania Jana III Sobieskiego, Poznań 2014, s. 625.. W 1683 otrzymał urząd pisarza wielkiego litewskiego. Na sejmie 1685 wyznaczono go do rewizji skarbu koronnego. Brał udział w sejmie 1688 w Grodnie jako poseł żmudzki oraz w sejmie warszawskim 1688 jako poseł inflancki. Na sejmie 1690 powołano go kolejny raz do rewizji skarbu koronnego. Od 1685 komandor poznański, stwołowicki 1688. Podpisał elekcję Augusta II. Na sejmie koronacyjnym 1697 podpisał potwierdzenie praw przez Augusta II. Był obecny jako poseł piński na sejmach pacyfikacyjnych 1698 i 1699.