Terra Pomoranie) ziemia chełmińska (łac. Terra Culmensis) ziemia michałowska (łac. Terra Michaloviensis) ziemia halicka (łac. Terra Halicensis) ziemia dobrzyńska (łac. Terra Dobriensis) ziemia podolska (łac. Terra Podolie) ziemia wieluńska (łac. Terra Vielunensis lub Terra Velumensis).
Z czasem pojęcie ziemi przestało mieć znaczenie administracyjne, przekształcając się w termin wyłącznie geograficzny odnoszący się do dowolnie wybranego fragmentu obszaru kraju.
Zmiany znaczenia terminu W początkach państwa polskiego terminem tym określano przestrzeń będącą siedliskiem jakiegoś plemienia, bronioną wodami rzek i innymi przeszkodami naturalnymi.
W nomenklaturze polskich jednostek terytorialnych pojęcie ziemi () zaczęło pojawiać się w XII-XIII w. stanowiąc ważne ogniwo w historii kształtowania się organizmu państwa po rozbiciu dzielnicowym Polski. Od tego czasu dzielnice zaczęły zmieniać swój charakter, co przejawiało się również w sposobie ich określania. Zaczęła zanikać dotychczasowa nazwa „księstwa”, a w to miejsce zaczęto używać terminu „ziemia”. Początkowo terminów tych używano wymiennie.