Wizyty archeologów związane były z kontrolą stanu obiektu oraz dokonywaniem pomiarów i inwentaryzacji. Przebadano jedynie 40 m² powierzchni grodziska, co nie umożliwiło jego dokładniejszego scharakteryzowania. Jest on typowym dla okresu plemiennego obiektem wielodziałowym o złożonym systemie okazałych wałów. Natomiast początki osadnictwa stałego w Jadownikach miały miejsce w okresie ukształtowania się państwa Wiślan (VIII-IX w.). Według aktualnego stanu wiedzy wynikającej z badań archeologicznych przeprowadzonych przez W. Demetrykiewicza i Gabriela Leńczyka w roku 1907 i po pierwszej wojnie światowej przez A. Żakiego, A. Cetere i E. Dworaczyńskiego, początek osadzie dało duże, wieloczłonowe Grodzisko Wiślan na Bocheńcu wybudowane na szczycie góry Bocheniec (nazwa pochodzi od kształtu podobnego do bochna chleba) funkcjonujące jako jeden z ośrodków osiedleńczo-obronnych. Zajmowało ono powierzchnię zbliżoną do prostokąta o wymiarach 200 × 135 m. Od wschodu przylegało doń zajmujące ok. 6 ha podgrodzie oraz refugium. Jego upadek nastąpił w wieku XI.