Użycie sumy zamiast średniej w progu wyborczym ma na celu zapobieżenie zwycięstwa mało znanego kandydata dzięki zawyżeniu średniej oceny przez małą grupkę zagorzałych zwolenników przy obojętności ogółu wyborców.
Ordynacja ocenowa może być stosowana do wyborów jednomandatowych jak i wielomandatowych. W okręgach wielomandatowych stanowiska przydziela się kandydatom o najlepszych ocenach.
Ordynacja ocenowa ze skalą ocen ograniczoną do dwóch opcji, np. "tak" i "nie", jest tożsama z ordynacją zgody (aprobaty).
Przykład Odbywają się wybory na prezesa klubu. Startuje 5 kandydatów, głosuje 6 członków klubu. Oceny członków klubu Suma Średnia Kandydat A 2 3 5 0 10 2,5 Kandydat B 8 9 4 7 9 37 7,4 Kandydat C 6 3 1 9 6 3 28 4,7 Kandydat D 9 8 17 8,5 Kandydat E 9 0 6 9 5 8 37 6,2 Proces wyłaniania prezesa w ordynacji ocenowej: Głosowanie. Członkowie klubu głosują oceniając każdego kandydata oceną od 0 do 9. Członkowie mają również prawo wstrzymania się od oceny (puste pola w tabeli). Próg wyborczy. Wyliczona jest suma ocen. W tym przykładzie przyjęto próg wyborczy odrzucający dwóch ostatnich kandydatów z najgorszą sumą ocen (w tabeli na czerwono). Wyłonienie zwycięzcy. Wyliczona jest średnia ocen.