obie walki odbyły się w San Juan.
W 1977 WBA pozbawiła Beníteza tytułu za odmowę rewanżu z Cervantesem. 3 sierpnia tego roku w Nowym Jorku Benítez pokonał Raya Chaveza Guerrero przez TKO w 15. rundzie w obronie tytułu mistrza świata wagi junior półśredniej uznawanego przez NYSAC. Po tej walce przeszedł do wagi półśredniej.
18 listopada 1977 w Nowym Jorku pokonał niejednogłośnie przyszłego mistrza świata Bruce’a Curry’ego, mimo że trzy razy był powalony na deski. W rewanżu 4 lutego 1978 pokonał Curry’ego dwa do remisu.
14 stycznia 1979 w San Juan Benítez zdobył pas mistrza świata wagi półśredniej federacji WBC po niejednogłośnej wygranej na punkty z dotychczasowym czempionem Carlosem Palomino z Meksyku. Obronił ten tytuł wygrywając na punkty z Haroldem Westonem (z którym zremisował w 1977) 25 marca 1979 w San Juan. W następnej walce spotkał się 30 listopada tego roku w Caesars Palace w Las Vegas z Sugar Rayem Leonardem. Leonard wygrał przez techniczny nokaut w 15. rundzie i zdobył tytuł mistrza świata. Była to pierwsza porażka Beníteza.