Opis obrazu Wszystkie sześć zachowanych obrazów namalowanych dla kolegium nosi znamiona ekspresjonistycznego stylu, charakterystycznego dla późniejszych dzieł El Greca. Postacie są wydłużone, wpatrzone w niebo, z którego płynie nadnaturalne światło oświetlające blade twarze apostołów. Nad głowami każdego z nich widoczny jest płomyk Ducha Świętego. Centralną postacią jest Maria, która jako jedyna ma splecione do modlitwy ręce i bez oznak zaskoczenia przyjmuje dar błogosławieństwa. Obok Marii stoi Maria Magdalena i trzynastu apostołów. El Greco idąc z duchem panujących wówczas zwyczajów, wśród uczniów umieścił dodatkowo swój autoportret. Jest to postać druga z prawej strony, jako jedyna spoglądająca na widza. Według historyków z madryckiego Muzeum Prado, postacią tą mógł być przyjaciel artysty Antonio de Covarrubias.
El Greco, podobnie jak w większości swoich dzieł, podzielił kompozycję na dwie części: górną – sferę niebiańską i dolną – sferę ziemską. W pracy malarz posłużył się figurkami z czerwonego wosku, na których ćwiczył efekty świetlne.
W kolekcji Zogheb w Paryżu znajduje się pomniejszona wersja tego dzieła również namalowana przez El Greca; być może był to szkic przygotowawczy.
Przypisy (za: Leszek Śliwa, Gość Niedzielny Nr 19/2008).
Bibliografia
Kategoria:Obrazy z motywami z Nowego Testamentu Kategoria:Obrazy El Greca w Muzeum Prado