Jan Fogel (ur. 21 lutego 1877, zm. 1955) – pułkownik saperów Wojska Polskiego.
Życiorys Jan Fogel urodził się 21 lutego 1877. Był oficerem armii rosyjskiej. Walczył na I wojnie światowej i wojnie z bolszewikami 1919–1920. 29 marca 1919 został przeniesiony z Sekcji Inżynierii Wojskowej Departamentu Technicznego Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie do Dowództwa Okręgu Generalnego „Warszawa” w Warszawie na stanowisko kierownika Referatu Techniczno-Inżynieryjnego i szefa Zarządu FortyfikacyjnegoDziennik Rozkazów Wojskowych nr 38 z 5 kwietnia 1919 r., s. 928.. W 1920 roku był dowódcą Grupy Fortyfikacyjnej Nr 2.
W 1921 został organizatorem i pierwszym dowódcą 5 pułku saperów w KrakowieAdam Julian Szugajew, Saperzy w Służbie Polsce, Londyn 1985, s. 127."Zarys Historii Wojennej Formacji Polskich 1918–1920" por. Mieczysław Wolski, s. 44.. 20 sierpnia 1922 przyjął obowiązki dowódcy 3 pułku Saperów Wileńskich w WilnieDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych nr 29 z 26 sierpnia 1922 r., s. 642.. 25 listopada 1922 został zatwierdzony na stanowisku dowódcy pułkuDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 25 listopada 1932 r., Nr 47, s. 852.. W maju 1926 powierzono mu pełnienie obowiązków szefa Wojsk Technicznych Okręgu Korpusu Nr IIIDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych nr 20 z 8 maja 1926 r., s. 155..