W kolejnej walce zmierzył się 7 września 1974 w Los Angeles o wakujący tytuł mistrza świata federacji WBC w wadze piórkowej z Alfredo Marcano z Wenezueli, byłym mistrzem w kategorii junior lekkiej. Chacon wygrał przez techniczny nokaut w 9. rundzie i został nowym mistrzem świata. Obronił ten tytuł 1 marca 1975 w Los Angeles po wygranej przez nokaut w 2. rundzie z Jesúsem Estradą, ale 20 czerwca tego roku w Inglewood przegrał ponownie z Olivaresem przez TKO w 2. rundzie i stracił pas mistrzowski. W tym samym roku 7 grudnia w Mexicali przegrał na punkty z Rafaelem „Bazooka” Limónem w pierwszej z ich czterech walk. Później wygrał kolejno 9 walk i zmierzył się po raz trzeci z Olivaresem, którego tym razem pokonał na punkty w Inglewood 20 sierpnia 1977. Niespodziewanie przegrał na punkty kolejną walkę z Arturo Leonem 15 listopada tego roku w Anaheim. Wygrał kolejne cztery walki i ponownie zmierzył się z Limónem 9 kwietnia 1979 w Los Angeles o tytuł mistrza NABF wagi junior lekkiej (zwanej również super piórkową). Walka zakończyła się w 7. rundzie po kontuzji Limóna, który nie był w stanie kontynuować pojedynku po przypadkowym uderzeniu głową przez Chacona.