Erazm Mycielski herbu Dołęga (ur. 1769 w Kamieńcu Podolskim, zm. 28 lutego 1800 w Kaliszu) – polski pułkownik, uczestnik powstania kościuszkowskiego (1794), kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Był jedynym synem generała Aleksandra Mycielskiego. Mając 8 lat w 1775 został przez ojca wciągnięty na listę 12 regimentu pieszego wojsk koronnych, gdzie przez rok służył jako kadet, potem przez cztery lata jako podchorąży. 7 stycznia 1783 awansowany na chorążego, przeniesiony został 13 maja 1786 do regimentu 10 pieszego koronnego szefostwa swego ojca jako adiutant. Funkcję tę pełnił przez lat pięć awansując 19 sierpnia 1786 na porucznika, a 28 grudnia 1788 na stopień kapitana. Kampanię 1792 odbył na Litwie. W potyczce pod Krzemieniem 24 lipca "ochronił przytomnością swoją lewe skrzydło od baterii nieprzyjacielskiej", za co szef regimentu Ignacy Józef Działyński umieścił go na liście wyróżniających się oficerów. Mycielski został wówczas odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Virtuti Militari. Uczestnik wojny polsko-rosyjskiej 1792, insurekcji kościuszkowskiej 1794. Był członkiem sprzysiężenia powstańczego, przygotowującego wybuch powstania kościuszkowskiegoBartłomiej Szyndler, Powstanie kościuszkowskie 1794, Warszawa 1994, s. 33.. Został ciężko ranny podczas obrony Warszawy.