Król Filip V i jego druga żona Elżbieta Farnese znajdują się w centrum kompozycji otoczeni przez dzieci z pierwszego i drugiego małżeństwa króla. Para pobrała się w 1714 roku, po śmierci Marii Ludwiki Sabaudzkiej, ukochanej pierwszej żony Filipa V, wybranej dla niego przez dziadka Ludwika XIV. Ramię Elżbiety Farnese znajdujące się blisko korony jest symbolem władzy, jaką posiadała. Po lewej stronie Filipa V siedzi syn Marii Ludwiki, następca tronu książę Ferdynand. Jego żona Maria Barbara Portugalska siedzi obok najstarszej córki Filipa V Marianny Wiktorii Burbon, która poślubiła brata Barbary w ramach podwójnego hiszpańsko–portugalskiego małżeństwa zawartego w 1729 roku.
Centralna grupa obejmuje dzieci Filipa V i Elżbiety Farnese. Między królem a królową stoi ich najmłodszy syn kardynał Ludwik Antoni, późniejszy hrabia Chinchón. Na prawo od królowej stoi infant Filip, późniejszy książę Parmy i jego żona Maria Ludwika Elżbieta Burbon, córka Ludwika XV, nieobecna w Hiszpanii w czasie powstawania portretu. Dwie kobiety stojące nad nią to młodsze córki Filipa V i Elżbiety, infantki Maria Teresa Rafaela i Maria Antonia Burbon. Po prawej stronie siedzi Maria Amalia Wettyn (córka Augusta III Sasa), obok której stoi jej mąż Karol, król Neapolu i Sycylii i przyszły Karol III Hiszpański.